Dost, arkadaş, yoldaş, sırdaş… Bütün bu kelimelerin en çok yakıştığı canım kardeşim. Biz tanışalı 6 sene oldu. Bu 6 senede o kadar çok şey yaşadık ki. Ben de sen de zorlu yollardan geçtik. Bazen derdimizi anlatacak, hislerimizi paylaşacak kimseleri bulamadık. Öyle çıkmazlara girdik ki “ Ben artık dayanamayacağım.” dedik kendi kendimize. Ama her zaman dönüp […]
Gece… Sanırım bazı insanlar bilir gecenin puslu sessizliliğini, yanlızlığını, cesaretini, nefesini… Kimilerinin gece uyanır; Ruhu, Düşünceleri, Hayalleri, O kurtulamadığı ekseni… Günün başlangıcında uyanır, elini yüzünü yıkar ve cesaretin varsa aynada kendi gözlerinin içine bakarsın. Çoğu zaman söylediğim ilk kelime “Bir Güne Daha…” Gözlerimi yumarım bir süre ve derim ki kendime “işte sen burdasın, Buranınsın, Bu
Merhaba, bugün sizlere her videosunu sabırsızlıkla bekleyip hepsini eğlenerek izlediğim bir Youtube kanalından bahsedeceğim. 23 Nisan 2015 tarihinde Burak Tatlıcı tarafından kurulmuş bir kanaldır. Lise arkadaşlarıyla beraber çekmeye başladığı videolar bu zamana kadar aralarına çokça insanı da katarak devam etmiştir. Yolun en başında kendi arkadaşlarıyla olan ilişkisine ve sohbetine güvenerek bu kanalı açmış fakat zamanla
İnsan doğdu, büyüdü ve bir amaç uğruna öldü. Bir cümleye sığabilen bu kısır döngüyü yaşayan milyarlarca yaşamın müşterek bir temeli olabilir mi? Sorulan bu sualin cevabı sosyoloji, felsefe gibi bir çok ilme dayansa da geçip giden ömrümüzde gözlerimizi gerçekten açtığımız sürece cevap çoğu zaman açıktır. İnsan, yaşamını acıları üzerine kurar. Bu kaçınılmaz ve inkâr edilemez
Gazetede 3.sayfa Büyük harflerle bir haber; O öldü, Aslolan diyarına göçtü. Siyah maske, beyaz kefen Hayat ve memat Toprak kara ve soğuk Mezar çok dar, içerisi boğuk! Kara toprak ve ben İlk gece yalnızlık ve korku Bedenim var ama cansız Sözlerin hepsi muhatapsız Güneş tepede, etrafta sesler var! Mezar genişlemiyor, hep mi böyle dar? Omzumdaki
Nasıl ve nereden başlasam bilmiyorum. Ama şuradan başlayayım. Hayat şartları maddi sıkıntılar derken belli başlı şeyleri yazıp rahatlamak istedim belki de. Ben Seda. Doğma büyüme Ankaralıyım fakat Ankara’yı oldum olası sevmedim. Daha doğrusu anneannem vefat ettiğinden beri sevmiyorum. Tek dayanağım anneannem. Gittiğinden beri toparlanamadım sanırım. O benim için bir anne figürü, o benim için bir
Merhaba sevgili okurlar, izninizle size biraz kendimden ve beni değiştiren bir olaydan, ortamdan, bahsedeceğim. Ben Merve, Ankara’da yaşıyorum. Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nde okuyorum. Eğitim hayatım aşırı karışıktır hiç girmeyeceğim ama kısaca liseden sonra üniversiteye girme aşaması beni çok yıprattığı için kendimi o zamanlar çok kötü hissediyordum. 2 sene çalışmıştım ve hala istediğim bölüm olmamıştı. Ben de
Hayatlarımız tüketmek üzerine kurulu. Kazanılan her kuruşun uğruna harcanacağı çeşitli alanlar var. Kıyafete, gıdaya, teknolojiye, eğitime ve daha sayamayacağım kadar çok yere farklı harcamalar yapıyoruz. Sorum şu ki, bu ihtiyaç diye addettiğimiz olmazsa olmazlarımız ya gerçekten var olmasaydı, yine de onlara sahip olmak aklımıza gelecek miydi? Hiç sanmam. Zaman akıyor ve dünya değişmeye devam
Öncelikle burada yazı yazmayı seçtiğin için çok teşekkür ederiz. Bu bizim için gerçekten çok değerli bir an. Lafı hiç uzatmadan direkt sana nasıl blog yazabileceğinden bahsedelim. İlk olarak siteye kayıt olman gerekiyor. Siteye girdiğin zaman sağ üst kısımda kayıt ol ve giriş butonları yer alıyor. Buradan kayıt ol kısmına tıkladığın zaman gelen ekrandan kullanıcı adını
